Kurier InPost w wielu przypadkach przyjmuje płatność kartą, ale tylko przy przesyłkach za pobraniem i nie zawsze. Wszystko zależy od tego, jak przesyłka została nadana i czy kurier ma przy sobie sprawny terminal. Warto więc wiedzieć, za co w ogóle płaci się kurierowi, bo często nie płaci się wcale.
Za co kurier w ogóle pobiera pieniądze
Najczęściej kurier nie dotyka żadnych pieniędzy. Zakupy w sklepie internetowym są zwykle opłacone przy zamówieniu, a koszt wysyłki siedzi w cenie lub został doliczony w koszyku. Kurier przywozi paczkę, prosi o podpis lub kod i jedzie dalej.
Płatność przy drzwiach pojawia się w dwóch sytuacjach:
- przesyłka za pobraniem – nadawca (sklep, sprzedawca z platformy ogłoszeniowej) ustawił, że odbiorca płaci przy odbiorze za towar, a często także za przesyłkę,
- przesyłka płatna przez odbiorcę – rzadziej spotykana opcja, gdy to odbiorca ma pokryć koszt transportu.
Przy nadawaniu paczki przez osobę prywatną opłatę zwykle reguluje się z góry, online, jeszcze przed przyjazdem kuriera. Szczegóły zależą od wybranej usługi i aktualnych zasad, więc warto je zerknąć przy tworzeniu zlecenia.
Płatność kartą przy pobraniu
To najczęstszy scenariusz, w którym pada pytanie o kartę. InPost rozwijał obsługę płatności bezgotówkowych u kurierów, więc terminal płatniczy bywa dostępny. Nie ma jednak co zakładać, że dostępny jest zawsze i wszędzie. Zależy to od regionu, konkretnego kuriera, sprzętu i ustawień przesyłki.
Co zwykle da się zapłacić
Tam, gdzie terminal działa, obsługuje typowe karty debetowe i kredytowe z funkcją zbliżeniową. Płatność wygląda tak jak w sklepie: kwota na ekranie, przyłożenie karty, ewentualnie PIN.
Warto wiedzieć, że kwota do zapłaty to nie zawsze sama cena towaru. Sprzedawca może doliczyć koszt pobrania albo wysyłki, dlatego dobrze porównać sumę z potwierdzeniem zamówienia, zanim cokolwiek zostanie przyłożone do terminala.
Kiedy karta może nie zadziałać
Powodów jest kilka i żaden nie jest egzotyczny: słaby zasięg w piwnicy lub na wsi, rozładowany terminal, awaria, albo po prostu kurier, który akurat go nie ma. Zdarza się też, że część przesyłek obsługują podwykonawcy z innym wyposażeniem.
Dlatego przy pobraniu rozsądnie mieć plan B: gotówkę w kopercie lub możliwość szybkiego przelewu, jeśli sprzedawca dopuszcza zmianę formy płatności. Odesłanie paczki tylko dlatego, że terminal nie złapał sieci, to bezsensowna strata czasu, zwłaszcza gdy towar jest potrzebny na już.
Informacja o dostępnej formie płatności najczęściej pojawia się w wiadomości o doręczeniu lub w śledzeniu przesyłki. Jeśli tam jej brak, jedyną pewną drogą jest zapytanie sprzedawcy albo infolinii InPost.
Płatność przy nadawaniu paczki
Osoba, która wysyła przesyłkę kurierem, w praktyce płaci w serwisie lub aplikacji. Do wyboru są zwykle szybkie przelewy, karta płatnicza i BLIK. Kurier przyjeżdża już po opłaceniu etykiety i tylko odbiera paczkę.
Taki model jest wygodny z jednego powodu: nie trzeba nic wozić ani liczyć drobnych. Wadą jest konieczność wcześniejszego wypełnienia danych i wydrukowania etykiety (lub pokazania kodu, jeśli dana usługa to dopuszcza). Kto liczył na „podjadę, zapłacę kartą na miejscu”, może się rozczarować.
Alternatywy dla kuriera: Paczkomat i aplikacja
Jeśli płatność kartą u kuriera jest niepewna, najprościej zmienić sposób dostawy. Paczka za pobraniem wysłana do Paczkomatu jest opłacana przed odebraniem, zwykle w aplikacji InPost Mobile albo przez link płatności. Działa to z kartą, BLIK-iem i innymi metodami dostępnymi w danej chwili.
Ma to swoje plusy:
- nie zależy od terminalu ani zasięgu w rękach kuriera,
- płatność zostaje w historii aplikacji lub banku,
- paczkę można odebrać o dowolnej porze, bez umawiania się z kimkolwiek.
Minusem jest to, że przesyłek dużych i ciężkich nie da się wsadzić do skrytki. Wtedy i tak zostaje kurier.
Jak upewnić się wcześniej
Zamiast zgadywać, lepiej sprawdzić trzy rzeczy. Po pierwsze, warunki w sklepie: przy wyborze „za pobraniem” często opisano, jak można zapłacić. Po drugie, powiadomienia od InPost, które przychodzą w dniu doręczenia, bo bywa tam informacja o formie płatności. Po trzecie, kontakt z kurierem, jeśli numer jest dostępny w wiadomości: jedno krótkie pytanie „czy będzie terminal?” załatwia sprawę.
Przy droższych zakupach wygodniej od razu wybrać płatność online przy zamówieniu. Pobranie ma sens głównie wtedy, gdy sprzedawca jest mało znany i kupujący woli zapłacić dopiero po zobaczeniu paczki. Trzeba jednak pamiętać, że przy pobraniu zwykle nie sprawdza się zawartości przed zapłatą, chyba że sprzedawca wyraźnie na to pozwala.
Uwaga na fałszywe prośby o dopłatę
Ostatnie lata przyniosły falę SMS-ów i e-maili podszywających się pod firmy kurierskie. Treść jest podobna: „paczka czeka, dopłać kilka złotych”, a dalej link do strony z formularzem karty. Prawdziwe wiadomości od kuriera nie wymagają podawania pełnych danych karty na stronie, której adres wygląda dziwnie.
Kilka prostych zasad ogranicza ryzyko:
- sprawdzić numer przesyłki w oficjalnej aplikacji lub na stronie, wpisując adres ręcznie,
- nie klikać linków z wiadomości, gdy nie jest się pewnym, że ktoś coś wysłał lub zamówił,
- przy podejrzanej płatności od razu zablokować kartę w banku,
- przy terminalu u kuriera sprawdzić kwotę na ekranie, zanim padnie PIN.
Ostatni punkt brzmi banalnie, ale to właśnie kwota na wyświetlaczu najczęściej rozstrzyga ewentualne spory o reklamację płatności.
Gdy płatność się nie uda
Jeśli terminal nie działa, a gotówki brak, kurier zwykle nie zostawi paczki bez zapłaty. Przesyłka wraca do oddziału lub dostaje kolejną próbę doręczenia. Wtedy trzeba skontaktować się ze sprzedawcą i ustalić nowy termin lub zmianę formy płatności, np. przelew z późniejszą wysyłką. Szybka reakcja pomaga, bo po kilku dniach niepodjęta paczka wraca do nadawcy, a kolejne wysyłanie bywa dodatkowo płatne.
